HPE DL380 Gen10 در برابر Gen11: تفاوت‌ها و انتخاب

اگر سرور نو می‌خرید، DL380 Gen11 را انتخاب کنید، یا اگر در دسترس است جانشین آن DL380 Gen12 را. Gen11 تا ۶۴ هسته در هر سوکت، حافظه‌ی DDR5 در ۳۲ اسلات، PCIe 5.0، دو اسلات OCP 3.0 و iLO 6 دارد. DL380 Gen10 با حداکثر ۲۸ هسته در هر سوکت، DDR4-2933 و PCIe 3.0 امروز فقط به صورت دست دوم منطقی است: برای آزمایشگاه، سرویس‌های سبک و بودجه‌ی محدود، به شرط این که firmware و به ویژه iLO 5 آن به روز باشد.

مقایسه‌ی مشخصات#

Gen10 Plus، مرحله‌ی میانی#

بین این دو نسل، DL380 Gen10 Plus با Xeon Scalable نسل ۳ (Ice Lake) عرضه شد: تا ۴۰ هسته در هر سوکت، DDR4-3200 در ۳۲ اسلات و ۸ کانال (تا 8 TB با LRDIMM)، PCIe 4.0 و برای اولین بار در DL380 کارت شبکه‌ی OCP 3.0، هنوز با iLO 5. اگر سرور دست دوم می‌خرید، Gen10 Plus نسبت به Gen10 پهنای باند حافظه و I/O بیشتری می‌دهد.

پردازنده و حافظه#

• هسته‌ی بیشتر در یک سرور: دو پردازنده‌ی ۶۴ هسته‌ای در Gen11 یعنی ۱۲۸ هسته در یک سرور 2U، در برابر حداکثر ۵۶ هسته در Gen10.
• پهنای باند حافظه: ۸ کانال DDR5 در برابر ۶ کانال DDR4. برای دیتابیس و ماشین‌های مجازی پرحافظه، این تفاوت به اندازه‌ی تعداد هسته اهمیت دارد.
• سرعت حافظه به پردازنده بستگی دارد. در Gen10 با پردازنده‌هایی مثل Silver 4214 یا 4210R، حافظه با 2400 MT/s کار می‌کند و با Gold 5218 با حدود 2666 MT/s، حتی اگر DIMM سریع‌تر باشد.
• محدودیت ارتقا: در Gen10 ارتقای پردازنده‌ی یک سرور موجود از نسل ۱ به نسل ۲ رسماً پشتیبانی نمی‌شود. در Gen11 هم پردازنده‌ی نسل ۵ به system board جدید نیاز دارد و سروری که با نسل ۴ عرضه شده به نسل ۵ ارتقا پیدا نمی‌کند. برنامه‌ی ارتقای CPU را از روز خرید مشخص کنید.
• پردازنده‌های پرمصرف‌تر: در Gen11 پردازنده‌های بالای 205 W به fan kit پرقدرت (High-performance Fan Kit) نیاز دارند.

حافظه‌ی DDR4 و کارت‌های FlexibleLOM نسل ۱۰ در Gen11 کاربرد ندارند؛ ارتقا از Gen10 به Gen11 عملاً خرید سرور و قطعات تازه است.

PCIe، شبکه و OCP#

Gen10 اسلات‌های PCIe 3.0 دارد و کارت شبکه‌ی اصلی آن در اسلات FlexibleLOM نصب می‌شود که فرم فکتور اختصاصی HPE است. بعضی مدل‌ها هم 4 پورت 1GbE داخلی دارند.

Gen11 اسلات‌های PCIe 5.0 و دو اسلات استاندارد OCP 3.0 دارد و شبکه‌ی داخلی ندارد؛ باید کارت OCP یا PCIe انتخاب کنید. کنترلر MR408i-o هم در قالب OCP است و یکی از این دو اسلات را اشغال می‌کند.

PCIe 5.0 برای NVMe زیاد، GPU و کارت‌های 100GbE و بالاتر اهمیت دارد. برای کارت 10 یا 25 گیگابیتی دو پورت، PCIe 3.0 x8 هم کافی است. برای افزونگی و پهنای باند بیشتر، دو پورت کارت را با LACP تجمیع کنید.

ذخیره سازی و کنترلر RAID#

Gen10 از خانواده‌ی Smart Array استفاده می‌کند:

• S100i: RAID نرم افزاری روی پورت‌های SATA داخلی، فقط در حالت UEFI و فقط برای Windows. روی ESXi یا Proxmox به آن تکیه نکنید.
• E208i: کنترلر ساده، بدون cache.
• P408i و P816i: کنترلر با cache. هر دو برای cache به HPE Smart Storage Battery یا Smart Hybrid Capacitor نیاز دارند؛ در سرور دست دوم وجود و سلامت آن را چک کنید.

Gen11 نام Smart Array را کنار گذاشته است. کنترلرهای tri-mode با نام MR (MR216i، MR416i و MR408i-o) و SR932i-p روی backplane از نوع U.3 دیسک SAS، SATA و NVMe را با یک کنترلر مدیریت می‌کنند. برای RAID نرم افزاری، Intel VROC روی SATA و NVMe هست؛ VROC NVMe برای RAID لایسنس جدا می‌خواهد (Standard برای RAID 0، 1 و 10، Premium برای RAID 5). دستگاه بوت NS204i-u هم برای نصب سیستم عامل یا hypervisor روی NVMe، بدون اشغال درایوهای جلو، در دسترس است.

اگر روی سرور ZFS یا Ceph راه می‌اندازید، کنترلر را در حالت HBA یا JBOD بگذارید؛ ZFS نباید روی RAID سخت افزاری ساخته شود. انتخاب سطح RAID در مقایسه‌ی RAID 0، 1، 5، 6 و 10 و انتخاب دیسک در HDD، SSD SATA، SAS و NVMe در سرور آمده است.

iLO 5 و iLO 6 و مدیریت#

Gen10 و Gen10 Plus با iLO 5 و Gen11 با iLO 6 عرضه می‌شوند (Gen12 با iLO 7). ابزارهای اصلی در هر دو نسل یکی است: Intelligent Provisioning برای نصب سیستم عامل، Redfish API، Active Health System، HPE OneView Standard بدون هزینه‌ی اضافه و Compute Ops Management که سرویس ابری HPE GreenLake است.

• لایسنس iLO: کنسول کامل راه دور (KVM) و virtual media اسکریپتی در هر دو نسل به لایسنس iLO Advanced نیاز دارند. در سرور دست دوم ببینید لایسنس روی iLO فعال است یا نه.
• Compute Ops Management به حساب GreenLake و اتصال خروجی iLO به سرویس ابری HPE نیاز دارد. برای بسیاری از سازمان‌ها، به خصوص داخل ایران، مدیریت محلی با iLO و OneView عملی‌تر است.
• به روزرسانی firmware: طبق سیاست HPE، دانلود Service Pack for ProLiant (SPP) و firmware BIOS (System ROM) به گارانتی یا قرارداد پشتیبانی فعال نیاز دارد. firmware iLO، کنترلرها، درایورها و به روزرسانی‌های امنیتی بدون این شرط در سایت پشتیبانی HPE منتشر می‌شوند. پیش از خرید سرور دست دوم، راه به روز کردن BIOS آن را مشخص کنید.

امنیت iLO#

• پورت iLO را فقط به شبکه‌ی مدیریت جدا وصل کنید و از بیرون فقط با VPN به آن برسید.
• رمز پیش فرض حساب Administrator (روی برچسب سرور) را عوض کنید و برای هر نفر حساب جدا با کمترین دسترسی لازم بسازید.
• firmware iLO و System ROM را به روز نگه دارید و سرویس‌هایی را که لازم ندارید، مثل IPMI over LAN و SNMP v1/v2، خاموش کنید.
• Silicon Root of Trust در هر دو نسل صحت firmware را بررسی می‌کند و در صورت خرابی، firmware حیاتی را به نسخه‌ی سالم برمی‌گرداند، ولی جای به روزرسانی و جداسازی شبکه را نمی‌گیرد.

در دسامبر ۲۰۲۱، شرکت امنیتی ایرانی امن پرداز rootkitی به نام iLOBleed را در firmware نسخه‌ی iLO 4 (سرورهای Gen8 و Gen9) گزارش کرد. این بدافزار از آسیب پذیری‌ای استفاده می‌کرد که HPE در ۲۰۱۷ وصله کرده بود، هنگام به روزرسانی صفحه‌ی جعلی نشان می‌داد و برای پاک کردن داده‌ی سرورها به کار رفته بود. نتیجه‌ی عملی برای Gen10 و Gen11 هم همین است: iLO قدیمی و در دسترس، بزرگ‌ترین نقطه‌ی ضعف سرور است.

برق و بازده#

سرور Gen11 با پردازنده‌های پرقدرت ممکن است برق بیشتری از یک Gen10 بکشد، ولی هسته‌ی بسیار بیشتری در همان 2U دارد؛ برای یک تعداد ماشین مجازی مشخص، سرورهای کمتری لازم است و برق، فضای رک و پورت شبکه‌ی کمتری مصرف می‌شود. منابع تغذیه‌ی Titanium با بازده 96% در Gen11 در توان‌های 1000 W و 1800 تا 2200 W هست؛ در Gen10 منبع 800 W نسخه‌ی 96% هم دارد.

وضعیت Gen10 و نسل Gen12#

بعد از Gen10، سه نسل Gen10 Plus، Gen11 و Gen12 عرضه شده‌اند و DL380 Gen10 امروز عمدتاً در بازار دست دوم پیدا می‌شود. تاریخ رسمی پایان فروش و پایان پشتیبانی (EOSL) را برای سریال سرور خود از HPE یا پورتال پشتیبانی آن بپرسید.

HPE نسل ProLiant Gen12 را در بهمن ۱۴۰۳ (فوریه‌ی ۲۰۲۵) معرفی کرد. DL380 Gen12 با Intel Xeon 6 تا ۱۴۴ هسته، تا 8 TB حافظه‌ی DDR5 با سرعت تا 6400 MT/s و iLO 7 دارد.

کدام را انتخاب کنیم؟#