Cat5e، Cat6، Cat6a، Cat7 و Cat8: کدام کابل شبکه؟

برای کابل کشی جدید دفتر، Cat6a انتخاب درست است: 10 گیگابیت را تا ۱۰۰ متر می‌برد و برای access pointهای Wi-Fi 6 و 7 که پورت 2.5 یا 5 گیگابیتی دارند، جا دارد. Cat6 برای میزهای کاری 1 گیگابیتی کافی است. Cat8 فقط برای لینک‌های کوتاه داخل دیتاسنتر است، و کابلی که با برچسب «Cat7» و کانکتور RJ45 فروخته می‌شود، استاندارد مشخصی ندارد.

مقایسه#

طول ۱۰۰ متر همیشه کانال کامل است: حداکثر ۹۰ متر کابل ثابت داخل دیوار (permanent link) به علاوه‌ی حداکثر ۱۰ متر پچ کورد در دو سر.

Cat5e#

هنوز در بسیاری از ساختمان‌ها نصب است و برای 1 گیگابیت در ۱۰۰ متر کاملاً کافی است. استاندارد IEEE 802.3bz (سال ۲۰۱۶) سرعت 2.5GBASE-T را هم روی Cat5e در ۱۰۰ متر تعریف کرده است. اگر ساختمانی Cat5e سالم دارد، برای کاربران اداری لازم نیست کابل کشی را عوض کنید.

Cat6#

فرکانس بالاتر و جداکننده‌ی داخلی بین زوج‌ها، نویز بین زوج‌ها (crosstalk) را کم می‌کند. 10GBASE-T روی Cat6 فقط در طول‌های کوتاه (تا حدود ۵۵ متر، بسته به شرایط نصب و نویز کابل‌های کناری) کار می‌کند. برای میز کاری 1 گیگابیتی انتخاب اقتصادی خوبی است. سوکت زنی این کابل را در سوکت زنی RJ45 ببینید.

Cat6a#

برای 10GBASE-T در ۱۰۰ متر طراحی شده است. نسخه‌ی بدون شیلد (U/UTP) آن قطر بیشتری از Cat6 دارد، پس داکت و سینی کابل را با این حساب طراحی کنید. نسخه‌ی شیلددار (F/UTP) باریک‌تر است، ولی نصب و ارت درست لازم دارد.

Cat7#

Cat7 در استاندارد بین المللی ISO/IEC 11801 به عنوان Class F تعریف شده، ولی در استاندارد آمریکایی TIA جایی ندارد. کانکتور رسمی آن GG45 یا TERA است، نه RJ45. بیشتر کابل‌هایی که در بازار با نام Cat7 و سر RJ45 فروخته می‌شوند، در عمل مزیتی بر Cat6a ندارند و تضمینی هم نیست که مشخصات Class F را داشته باشند.

Cat8#

برای لینک‌های خیلی کوتاه داخل دیتاسنتر تعریف شده است: 25GBASE-T و 40GBASE-T در کانالی تا ۳۰ متر، مثلاً از سرور تا سوییچ بالای همان رک. همیشه شیلددار است. برای کابل کشی طبقه و میز کاری کاربرد ندارد. در بیشتر دیتاسنترها برای این فاصله‌ها کابل DAC یا فیبر رایج‌تر است.

کابل مسی خالص، نه CCA#

کدام را بکشیم؟#

برای انتخاب نوع فیبر، فیبر single-mode یا multimode را ببینید.