کابل و فیبر / ترنسیور و ماژول

QSFP-DD یا OSFP؟ مقایسه‌ی فرم فکتورهای 400G و 800G

تفاوت QSFP-DD و OSFP در ابعاد، توان حرارتی، سازگاری با نسل‌های قبل و اکوسیستم وندورها؛ و این که برای سوییچ و کارت شبکه‌ی 400G و 800G کدام را انتخاب کنیم.

نوشته‌ی تیم پیکوگاید آخرین بازبینی فنی: ۴ دقیقه مطالعه
در این صفحه
  1. هر دو دقیقاً چه هستند؟
  2. مقایسه‌ی کنار هم
  3. سازگاری با نسل‌های قبل
  4. حرارت و توان مصرفی
  5. کجا کدام رایج است؟
  6. کدام را انتخاب کنیم؟

با رسیدن سرعت پورت‌ها به 400 و 800 گیگابیت، دو فرم فکتور اصلی برای ماژول‌های پلاگین در بازار باقی مانده‌اند: QSFP-DD و OSFP. هر دو هشت لین الکتریکی دارند و از نظر پهنای باند به یک نقطه می‌رسند؛ تفاوت اصلی در ابعاد، مدیریت حرارت، سازگاری با نسل‌های قبل و اکوسیستم وندورهاست. انتخاب اشتباه یعنی سوییچ، کارت شبکه و ماژول‌هایی که با هم جور نمی‌شوند.

هر دو دقیقاً چه هستند؟

QSFP-DD (مخفف Quad Small Form-factor Pluggable Double Density) همان QSFP آشناست که یک ردیف کنتاکت دوم به آن اضافه شده. نتیجه، هشت لین الکتریکی به جای چهار لین در همان عرض QSFP است.

OSFP (مخفف Octal Small Form-factor Pluggable) از ابتدا برای هشت لین طراحی شده و کمی پهن‌تر و بزرگ‌تر از QSFP-DD است. در نسخه‌ی رایج، هیت سینک روی خود ماژول قرار دارد.

سرعت نهایی هر دو از ضرب تعداد لین در سرعت هر لین به دست می‌آید:

سرعت پورت سرعت هر لین مدولاسیون تعداد لین
200G 25G NRZ 8
400G 50G PAM4 8
800G 100G PAM4 8
1.6T 200G PAM4 8

مقایسه‌ی کنار هم

ویژگی QSFP-DD OSFP
تعداد لین الکتریکی 8 8
ابعاد هم‌عرض QSFP کمی پهن‌تر و بزرگ‌تر
سازگاری با QSFP28 و QSFP+ بله؛ ماژول قدیمی در پورت جدید کار می‌کند خیر؛ فقط با آداپتور
مدیریت حرارت هیت سینک روی قفس (سمت سوییچ) هیت سینک روی خود ماژول (در نسخه‌ی رایج)
سقف توان کمتر؛ برای ماژول‌های پرمصرف چالش برانگیزتر بیشتر؛ مناسب ماژول‌های پرمصرف
تراکم پورت در 1U معمولاً 32 پورت معمولاً 32 پورت
اکوسیستم غالب اترنت سازمانی و دیتاسنتر خوشه‌های AI و InfiniBand

سازگاری با نسل‌های قبل

مهم‌ترین مزیت QSFP-DD همین است. قفس QSFP-DD طوری طراحی شده که ماژول QSFP+ (40G)، QSFP28 (100G) و QSFP56 (200G) را هم بپذیرد. پورت در این حالت با سرعت ماژول قدیمی کار می‌کند.

در OSFP چنین سازگاری مکانیکی وجود ندارد. برای استفاده از ماژول QSFP در پورت OSFP به آداپتور نیاز است و این کار در عمل رایج نیست. پس اگر به OSFP مهاجرت می‌کنید، باید برای ماژول‌ها و کابل‌های جدید بودجه در نظر بگیرید.

حرارت و توان مصرفی

با بالا رفتن سرعت، مصرف ماژول‌ها هم بالا می‌رود. یک ماژول 400G معمولاً چند وات تا حدود ۱۵ وات مصرف دارد و ماژول‌های 800G و به خصوص ماژول‌های coherent از این هم بیشتر مصرف می‌کنند.

طراحی OSFP از ابتدا با فرض همین مصرف بالا انجام شد. ابعاد بزرگ‌تر و هیت سینک روی ماژول، دفع حرارت را آسان‌تر می‌کند. QSFP-DD به طراحی حرارتی سوییچ متکی است و در ماژول‌های پرمصرف، طراحی شاسی و جریان هوا اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

کجا کدام رایج است؟

  • QSFP-DD: بیشتر سوییچ‌های 400G اترنت سازمانی و دیتاسنتر از وندورهایی مثل Cisco و Juniper. بعضی وندورها مثل Arista هر دو را عرضه می‌کنند.
  • OSFP: خوشه‌های هوش مصنوعی و شبکه‌های InfiniBand. سوییچ‌های NDR InfiniBand شرکت NVIDIA و بسیاری از طراحی‌های 800G برای GPU کلاسترها از OSFP استفاده می‌کنند.
درباره‌ی OSFP با سطح صاف (flat-top)

OSFP علاوه بر نسخه‌ی هیت سینک دار، نسخه‌ای با سطح صاف هم دارد که در آن هیت سینک روی خود دستگاه (مثلاً کارت شبکه) قرار می‌گیرد. این دو نسخه از نظر الکتریکی یکی هستند ولی از نظر مکانیکی جای هم نمی‌نشینند؛ هنگام سفارش ماژول برای کارت شبکه این نکته را بررسی کنید.

برای انتخاب GPU خوشه‌های هوش مصنوعی، H100 یا H200 را ببینید.

کدام را انتخاب کنیم؟

  1. ارتقای تدریجی شبکه‌ی سازمانی از 100G: QSFP-DD، به خاطر سازگاری با ماژول‌های فعلی.
  2. خوشه‌ی GPU یا شبکه‌ی InfiniBand: همان فرم فکتوری که سوییچ و کارت شبکه‌ی انتخابی شما دارد؛ در این دنیا معمولاً OSFP.
  3. ماژول‌های پرمصرف و مسیر 1.6T: OSFP حاشیه‌ی حرارتی بیشتری دارد، ولی QSFP-DD هم نسخه‌های 800G و 1.6T دارد؛ تصمیم را بر اساس سخت افزار واقعی بگیرید.

در نهایت فرم فکتور را سخت افزار تعیین می‌کند، نه برعکس. اول سوییچ و کارت شبکه را انتخاب کنید و بعد ماژول و کابل را بر اساس فهرست سازگاری (compatibility matrix) همان وندور بخرید. برای انتخاب نوع فیبر، فیبر single-mode یا multimode را ببینید.

منابع

  1. QSFP-DD MSA — مشخصات رسمی www.qsfp-dd.com
  2. OSFP MSA — مشخصات رسمی osfpmsa.org